Elvenpath

2011-06-30T11:42:00.002+02:00

Przeprowadzka.
Nowy blog, misiaczki. :*
Zainteresowani zapewne znajdą.

Land of the dead

2011-06-16T17:04:00.000+02:00

Prawie 4 miesiące od ostatniego posta minęły. Ładnie, ładnie... A raczej nie ładnie tak zaniedbywać bloga.
Jednakże teraz będę miała dostatecznie dużo czasu aby regularnie odwiedzać blogi oraz aktualizować swojego. Oby. W najbliższych planach najprawdopodobniej ponowna zmiana wystroju. Nie wykluczone, że nieco mrohnniejsza, bo czuję w kręgosłupie mój sentyment do dzieci mroku.
I pomyśleć jak bardzo się oddaliłam od tego wszystkiego. ;o Bywa, nie jedno trzeba w życiu przejść.
Póki co, ogarniam bałagan w moim życiu, jeszcze. I żyję nadzieją, że kiedy już oficjalnie rozpoczną się tegoroczne wakacje, będzie już wszystko poukładane.

My Heart Still Beats

2011-02-25T19:28:00.000+01:00

Nienawidzę tego stanu, kiedy jedyne co czuje to cholerna niemoc. I właściwie tylko dzięki jednej osobie jakoś się trzymam.
Coś cudownego mnie spotkało ostatnio. Jednak w życiu nie ma tak dobrze. Życie rucha. A może po prostu, kiedy wszyscy stali w kolejce po powodzenie, ja się zwyczajnie nie załapałam. Nie, oczywiście nie uważam się za osobę bógwiejak nieszczęśliwą. Nieszczęśliwe to są, z całym szacunkiem, dzieci w Etiopii i czarnuchy w gettach. Ale mogłoby być lepiej. Niby zawsze może być lepiej. Niby to my sami sobie stwarzamy problemy. Nie sądzę. Niestety na świecie są rzeczy na które wpływu nie mamy i czasem nie pozostaje nic innego jak się z nimi pogodzić.
Może prędzej to kwestia podejścia. Często nie mogę zaakceptować tego jak jest, bo może tak musi być. Przecież muszę zrobić po swojemu, tym samym jeszcze bardziej komplikując sprawy, które zwyczajnie mogłam zostawić w spokoju.
Spadłam na dno po raz kolejny. Ale przecież trzeba się od niego odbić żeby wznosić się coraz to wyżej. Zawsze to sobie powtarzam. Pomaga.

Dip It Low

2011-02-12T20:00:00.000+01:00

Minął niemalże tydzień. Miałam nadzieję, że choróbsko mnie opuści. Suprajs, jest jeszcze gorzej. W kuble leży sterta chusteczek i za chwilę chyba nastąpi eksplozja moich zatok. -.- Ładnie ferie zaczęłam.
Ale zamiast to wysiedzieć w domu, łażę gdzie popadnie. To już nie moja wina. Nie potrafię spokojnie siedzieć na dupie w domu.

Jakiś czas temu obejrzałam dwa filmy z T.I., zresztą chyba nawet wspominałam. Może mistrzowskiej fabuły nie mają, ale myślę, że są warte uwagi. Choćby ze względu na wyżej wspomnianego osobnika.

ATL. Niewiem co za kretyn przetłumaczył to na Wrotkowisko (chociaż fakt faktem popierdzielają tam na wrotkach), ale mniejsza z tym. Coś dla tych którzy lubują się w filmach obyczajowych i interesuje ich życie afroamerykańskiej młodzieży. Lekki i przyjemny.

Takers, czyli Chętni na kasę (kolejny genialnie przetłumaczony tytuł). Coś zdecydowanie bardziej sensacyjnego, choć główny motyw filmu dość popularny [napad na bank]. Ale myślę, że film nie był stratą czasu i obejrzeć warto.

Melting Snow

2011-02-06T14:39:00.001+01:00

Cóż za cudowna niedziela. Po dawce Rutinoscorbin, Gripexu oraz herbaty z sokiem malinowym, leżę sobie pod kołdrą bez sił. Koło mnie jakaś babska książka obyczajowa oraz podręcznik od chemii.
Czas mi się dzisiaj dłuży niemiłosiernie. :( Wcale nie czuję, że 'odpoczywam'. Czuję, że życie przecieka mi przez palce. Ostatnio szkoda mi każdej straconej chwili, chociaż to trochę absurdalne zważając na to ile się opierdalam. Ale. I tak nie jest źle. Przynajmniej zaczęłam się jakoś do nauki motywować, wypożyczyłam już nawet lekturkę coby tym razem przeczytać. Szkoda tylko, że wciąż za nic nie potrafię pojąć niczego co z chemią związane. Czuję, że jutrzejsza poprawa dużo nie zdziała, a więc będę się musiała pogodzić z moim 0/8.
Jest przynajmniej jeden powód do dumy. To już drugi dzień bez papierosa.
Chyba zabiorę się za konsumpcje jakiegoś filmu spoczywającego na dysku, tudzież znowu rozpocznę maraton z Sex and the city.
Chociaż tak naprawdę jedyne czego mi brakuje to K., przy mnie, pod kołderką.

Every Chance I Get

2011-01-30T21:48:00.001+01:00

Wystrój bloga zmieniony, pięknie. <3

Czasami się zastanawiam co by było gdyby nie pewien piątkowy wieczór. Czy wszystko by się tak potoczyło. Jaka bym dzisiaj była. Śmieszne jak kilka minut może zmienić nasze życie.
Pewnie wszystko byłoby inne. Pewnie wcale byśmy teraz nie pisali. Pewnie wcale bym teraz za Tobą nie tęskniła. Pewnie wcale bym nie siedziała i słuchała muzyki do której nie sądziłam, że powrócę. Pewnie nie byłabym tak cholernie szczęśliwa. Już dawno nie było we mnie tyle optymizmu.
Przecież różne problemy jak były, tak są. Ale odnoszę wrażenie, że nie przywiązuję do tego tak dużej wagi jak kiedyś. Jeszcze trochę i zacznę się robić nudna z tą swoją radością i chęcią do życia. Trudno, mi wszystko pasuje. :)

Turn My Swag On

2011-01-25T22:58:00.001+01:00

Już nie raz wspomniałam, że zmiany są nieodłącznym elementem życia. Przyszedł taki okres, kiedy czuję, że znowu ich potrzebuję. Tak, zdecydowanie muszę zrobić porządek w życiu. Nowy Rok mnie do tego nie zmotywował, to może przynajmniej początek nowego miesiąca. Chociaż chciałabym sobie oszczędzić gderania z serii od jutra/od poniedziałku/od przyszłego miesiaca i zacząć działać już dzisiaj. Problem jest jeden. GDZIE JA ZNAJDĘ MOTYWACJĘ? A może sama przyjdzie? Nie, nie ma tak dobrze. Ale musi się trochę tego nazbierać. I czuję, że jest już coraz lepiej.
Mam nadzieję, że wszelaki syf jaki zapanował wewnątrz mnie i mojej codzienności odejdzie wraz ze śniegami i mrozem. Tak właśnie. Odczuwam zimowy przesyt mimo tego, że jeszcze dwa miesiące temu niesamowicie cieszyłam się z wszechobecnej bieli i chłodu. Dzisiaj tęsknie za wiosennym słońcem, zielenią i tym przyjemnym ciepłym powietrzem.
Tak, znowu odbiegłam od tematu. -.- Czuję, że muszę znaleźć swoje miejsce w świecie. Znalazłam je już w czyimś sercu. Jednak przydałoby się coś jeszcze zrobić ze sobą, a czuję, że muszę.
Nie ma lipy. No dobsz, więc głowa do góry i nie ma opjerdalania się! :D

On Fire

2011-01-18T21:46:00.000+01:00

Niezliczona ilość słów, wyznań, pocałunków i zbliżeń. Zrozumienie, ciepło i szczęście.
I się zatraciłam. Posłuchałam serca, nie rozumu. I nie żałuję.

Kälte

2010-12-04T23:48:00.000+01:00

Umiejętność marnowania czasu mam opanowaną w stopniu co najmniej zaawansowanym. Zamiast się wziąć za kończenie prezentacji z historii, zrobienie plakatu z historii, poczytanie lektury, przepisanie felietonu, naukę chemii (kolejny sprawdzian już we wtorek, rewelacja) to najzwyczajniej w świecie się obijam. Czas szybciej i przyjemniej upływa podczas odkrywania nowej ciekawej muzyki.W zasadzie to ja nawet nie mam już co do roboty na necie, bo przecież ile można siedzieć na fejsie i napierdalać w "lubię to". Obecnie to do czego komp jest mi najbardziej potrzebny to przesłuchiwanie przyjemnych dla ucha i duszy dźwięków, a przy okazji nabijanie sobie statów na last efem.
Na dworze się ociepla, a co za tym idzie - śnieg topnieje. :( On nie ma prawa stopnieć. Wiem, że tu Polska, nie Norwegia. Ale póki nie wyruszę na Północ, chcę moją małą Skandynawię tutaj przy sobie.
Zresztą to genialne uczucie, kiedy śnieg skrzypi pod stopami, mróz szczypie w czubek nosa, a na uszach ma się słuchawki z których wydobywa się klimatyczna twórczość Paysage d'Hiver.

Sign of an Open Eye

2010-11-29T21:43:00.000+01:00

Czy też tak kiedyś mieliście, że stworzyliście sobie w głowie wyimaginowany obraz idealnego partnera?
Po jakimś czasie dokładnie kogoś takiego spotykacie i oczom nie wierzycie. Z każdym dniem jest coraz lepiej. Aż w końcu to co się zrodziło pomiędzy jednym a drugim - zdechło.
Mija ponad rok, ale tamto uczucie nie umarło. Siedzi gdzieś głęboko w środku i za nic nie zamierza zniknąć. Chociaż ja bym się tego najchętniej pozbyła, bo nie daje mi spokoju.

I żeby nie było, wcale nie jestem załamana i wcale nie mam złamanego serducha. Nie jestem zdesperowana żeby szukać szczęścia w byle czyich ramionach. Nie dostaję schiz. I to nie jest sarkazm.
Tylko czasami ma się świadomość, że brakuje nam czyjeś obecności. A ja musiałam dać upust temu co się we mnie kotłuje.

Tymczasem zawitała do nas zima. Kocham ten klimat, kocham to co się dzieje za oknem. :)
I jestem chyba jedną z nielicznych osób w moim otoczeniu, która nie narzeka na to wszystko.

Dolor

2010-11-22T19:32:00.002+01:00

Siedzę i czuję jak żołądek mi się kurczy. Boli mnie zgięcie prawej ręki, nie wiem czemu, ale ciężko było się wkłuć w prawą żyłę. Zapijam głód zieloną herbatą, a na języku pozostaje mi jej cierpki smak przypominający sobotnią wieczorną gehennę.
Dzisiaj w nocy śnił mi się Paweł O. w swojej koszulce Kjurów. Jakieś 8 godzin później Marcin zachęca mnie do zapoznania się z ich dyskografią.
Niedługo znowu się położę. Znowu będę leżała dwie godziny ze słuchawkami w uszach. Znowu minie wieczność nim zmorzy mnie sen. A rano znowu nie będę miała siły się podnieść.
Kawa i przesłodzone napoje energetyzujące nie stawiają mnie na nogi, na Acodin szkoda mi kasy. O drogi Piątku, nadchodź proszę.

Labyrinth

2010-11-14T00:17:00.000+01:00

Nie chcę żeby ten weekend dobiegał końca. Było świetnie, nie zmarnowałam ani jednej minuty. No dobra, bez przesady, może jednak trochę za dużo przesiadywania na fejsie. ;p Ale generalnie cieszę się, że ostatnie trzy dni wykorzystałam w pełni.
Niby została jeszcze niedziela. Co z tego skoro poświęcę ją na naukę (a raczej tylko pozorne siedzenie nad książkami) i doczytanie lektury.

Chyba nigdy nie nauczę się wcześnie kłaść spać. Stety czy niestety, kocham noc. <3

Red Light

2010-11-03T17:46:00.000+01:00

Ostatnio natknęłam się na zdanie life without changes is not life. Jeśli odnieść to do mojej osoby to muszę stwierdzić, że żyję na całego. Może na tym polega kształtowanie mojej, jak dotychczas jeszcze młodej, osobowości? Może, sama nie wiem.

A i ostatnio mam całkiem niezłą motywację do czegoś czego mi przez pewien czas brakowało.

Poza tym myślę o jakimś nowym wystroju bloga. :)

Scarlett

2010-10-22T20:49:00.000+02:00

Dziś pełnia. Co za tym idzie, kolejna audycja TSK. Najprawdopodobniej zasnę ze słuchawkami na uszach gdzieś w okolicach 2:30 w nocy, po czym zbudzę się przed 4 żeby wyswobodzić się z kabelków oplątujących moje ciało.
Dziś, a właściwie jutro może być ciekawie. Jesiennie przecież.
Nowości płytowe zachęcają - Angelzoom, The Birthday Massacre, Deine Lakaien oraz Pieter Nooten.
Zobaczymy czym nas październikowa audycja zaskoczy.

Doczekałam się nawet kolejnej już subskrypcji na laście. Przez najbliższy miesiąc będę się cieszyć zaszczytnym czarnym kwadracikiem przy avatarze. W tle leci radio EBM, w ramach korzystania z dóbr jakich oferuje zacna subskrypcja.

A póki co delektuję się tym spokojnym wieczorem, momentami co prawda zakłócanym przez niechciane dźwięki i obiekty, ale to nie zmienia faktu, że ten wieczór jest wieczorem piątkowym (czyt. totalny mamtowdupizm i gównomnietoobchodzizm).

Jak nie kochać jesieni, jej babiego lata,

Liści niesionych wiatrem, w rytm deszczu tańczących.

Czarny blues o czwartej nad ranem

2010-10-14T22:15:00.000+02:00

Za oknem jesień, jednak w moim sercu kwitnie wiosna. Może za sprawą tego, że w dźwięki wypływające z moich głośników wkradły się promyki słońca. Może po prostu był mi potrzebny jeden wolny dzień. Zupełnie spokojny dzień. A może to tylko krótkotrwały przebłysk, który za chwilę przyćmi kolejna ciemna chmura. Nie wiem, ale żyję chwilą.
Żeby tylko moje wszelakie chęci i zdolności do nauki powróciły. Te same, które zgubiłam gdzieś w połowie podstawówki, dawno temu.

I czuję nieodpartą potrzebę obejrzenia Skazanego na bluesa. Co z tego, że widziałam ten film sto osiem razy i znam go już na pamięć. Ja muszę go znowu oglądnąć. Po raz kolejny się śmiać, po raz kolejny płakać. Po raz kolejny ćpać, po raz kolejny przechodzić detoks. Po raz kolejny się rodzić, po raz kolejny umierać.
Żeby odżyć na nowo.

Łza dla cieniów minionych

2010-10-08T22:55:00.001+02:00

Nie do wiary, że ludzi, których kiedyś łączyło tak wiele, teraz może dzielić tak ogromna odległość. Niczym nie wypełniona pustka.
Nie czuję się winna, wina nie leży po mojej stronie. I nie zrzucam na nikogo odpowiedzialności. Ale już zrobiłam to co do mnie należało. Może Ty uważasz inaczej. W takim razie pytanie - kto ma nad tym wszystkim kontrolę? Kto ma na to wszystko jakiś wpływ?
Nie wiem już sama co o tym wszystkim myśleć. Muszę się zająć czymś bardziej pożytecznym i przynoszącym większe korzyści niż jakieś głupawe rozkminianie kwestii na których odpowiedzi sama znaleźć nie umiem.

Na krawędzi snu

2010-10-06T20:06:00.000+02:00

Chyba nie jest ze mną dobrze.
Chodzę nieprzytomna, nie kontaktuje, nic do mnie nie dociera, przypominam żywego trupa. Miałam poprawić oceny, a tu suprajs, jest coraz gorzej.
Wszystko odwlekam na ostatnią chwilę, a moim jedynym zajęciem jest odliczanie do weekendu.

I nie potrafię być już grzecznym dzieckiem.

Noisessly

2010-10-02T00:10:00.000+02:00

Chyba powoli zaczynam ogarniać ten syf. Choć teraz wcale nie zamierzam osiąść na laurach.
Nareszcie moja ukochana jesień. Czy jest ona polska, złota i słoneczna czy ponura i deszczowa. Bez różnicy, dla mnie jest cudowna pod każdą postacią. Nie straszna mi jesienna melancholia. Wręcz przeciwnie, lubię ją. Lubię w jesienne wieczory się zaszyć w swoim pokoju, z kubkiem gorącej herbaty i klimatyczną muzyką. Mogę się wyciszyć (szczególnie po 8h spędzonych w głośnej szkole, głowę mi rozsadza od środka), wszystko poukładać i przemyśleć. I nie jest to czas zmarnowany. Kto jak kto i każdy po swojemu. Dla mnie okres jesienno-zimowy jest czasem regeneracji sił i wewnętrznych porządków, aby wiosną i latem tryskać energią i korzystać z życia na całego z promiennym uśmiechem na twarzy.
Zresztą nauka wysysa ze mnie wszystkie siły. Chcąc, nie chcąc, muszę się przyłożyć żeby wyjść na ludzi. Dobrze, że przynajmniej jest coś takiego jak weekend, choć to tylko dwa dni.

Enchanted Moonlight

2010-09-21T10:50:00.000+02:00

Chyba narobiłam bałaganu. W swoim zdrowiu, życiu, psychice.
Nie czuję się z tym dobrze, a więc nie pozostaje nic innego jak pewne rzeczy przemóc.
Dziś taki mało optymistyczny akcent pomimo słońca za oknem. Urodzoną niepoprawną optymistką to ja raczej nie jestem. A może rzeczywiście już nadchodzi jesień, swoją drogą moja ulubiona pora roku.
Rzeczywiście muszę się ogarnąć z tym wszystkim. Nie mogę zmarnować kolejnej szansy, jestem zdana tylko na siebie. Rysiek śpiewał tam na detoksie musisz walczyć z tym, tylko twa wiara pomoże ci. Więc będę walczyć.

Never give up

2010-09-13T20:29:00.001+02:00

Nie mogę się przyzwyczaić do nowej, jasnej wersji bloga. Ale jak zmiany to zmiany. Życie bez zmian byłoby nudne.
Nie pytaj drogi czytelniku/czytelniczko dlaczego, jak i po co. Jesień za progiem, ale mnie depresja nie dopada. Przynajmniej na razie. Coś mi się poprzewracało. A może wróciło to czego powrotu się nie spodziewałam. Nie wiem, może to przeminie. Ale heloł, i don't care about it i żyję chwilą.
Złagodniałam i jestem napełniona pozytywną energią. Żadne ADHD. Po prostu dążę do swoich celi. I wcale nie mam nadziei, że mi się to uda. Ja to wiem. I nie pozwolę żeby przeszkody, które staną mi na drodze mnie zatrzymały. Pokonam je i osiągnę swoje.

Jedne z nielicznych co mi zostało to moje chęci do nauki, a raczej ich stanowczy brak. Nie umiem się zebrać w sobie, ciężko mi otworzyć chociażby durny zeszyt od durnowatej chemii. Nie chce mi się kuć niemieckiego. MI, tej która od ponad 5 lat darzy ten język miłością jeszcze większą niż kiedyś.
Zamiast tego wolę przekopywać internet w poszukiwaniu zdjęć Anji Rubik oraz ciekawej muzyczki.

Wonderful Life

Dance in the Dark

2010-09-10T22:26:00.001+02:00

Zaczęło się na całego. Ostatnio pochłania mnie tyle zajęć, że nim się obejrzę, a nadchodzi pora na kąpiel i położenie się do łóżka. I nie chodzi tu jedynie o obowiązki typu nauka, sprzątanie czy inne rutynowe czynności. Wynajduję sobie tyle rozrywek i interesuje mnie tyle rzeczy, że ledwo co to wszystko ogarniam.
Ale to dobrze, przynajmniej nie mam powodów żeby narzekać, że marnuję czas. Chociaż obecnie najchętniej wydłużyłabym dobę do 36 godzin. Jednak wpływu na to nie mam, tak więc korzystam z każdej minuty i każdej szansy.
Odnośnie ostatnich dni - mimo jesieni za oknami wszystko nabiera barw, a z kolei kobieta zmienną jest.

Myślałam nawet nad nowymi kolorami na blogu. Pomyślę i się zobaczy. :)

Spirits of the Wind

2010-09-03T22:52:00.000+02:00

Ta nota miała już dwie wersje. Obie napisałam, jednak po dwukrotnym przeczytaniu stwierdziłam, że publikowanie tego nie jest dobrym pomysłem.

W skrócie mogę powiedzieć, że ten tydzień był streszczeniem całego minionego roku. Tak, mówię tu o niemalże całych dwunastu miesiącach od października 2009 poczynając.

Codzienność dobitnie mi przypomniała o niektórych osobach. Ponadto na nowo uświadomiłam sobie jakimi wartościami się w życiu kieruję i co jest dla mnie ważne. Chyba mogę powiedzieć, że nieco odkurzyłam moje życie. I nie pozostaje mi nic innego jak ruszać dalej, nie ma co stać w miejscu.

Zapewne pochłonie mnie teraz wir nauki i nie będę miała zbyt wiele czasu żeby skupiać się na innych rzeczach, a na pewno nie w takim stopniu jak przez poprzednie dwa miesiące. Przynajmniej postaram się o to. Niektóre sprawy warto odłożyć póki co na półkę, przeczekać i dopiero po pewnym czasie ponownie po nie sięgnąć.

Cisza i Ogień

2010-08-29T22:35:00.001+02:00

Nie będzie tu kolejnej fali zachwytów dotyczącej wczorajszego koncertu Comy. W końcu nic nadzwyczajnego, ale przecież pierwszy koncert jednego z ulubionych zespołów zawsze wzbudza ogromne emocje. :)
W każdym razie ten wieczór był dla mnie jak zastrzyk nowej energii. I cieszę się cholernie. Nie, nie powiem banalnie, że teraz może być jeszcze lepiej. Mam tą świadomość, że czeka mnie jeszcze sporo upadków. Ale cały czas pamiętam o tym, że żeby się odbić trzeba dotknąć dna.
Tak, czasami mój organizm jeszcze miewa dziwne nagłe reakcje fizyczne niezależne ode mnie spowodowane pewnymi... No nawet nie wiem jak te rzeczy nazwać po imieniu. Mniejsza z tym. Rehabilitacja wewnętrzna trwa dalej, lecz czuję, że dobiega końca. :)

Warum So Tief

2010-08-24T22:36:00.001+02:00

-Co ja mam robić?
-Zostaw go. Pozwól mu zatęsknić. Zobacz czy jemu zależy. Bo Tobie zależy. I on to wie.

Koniec bajki na dzisiaj. Czas zejść na ziemie. Dobranoc.

EDIT:
Bo jemu nie zależy. I ona to wie.
Taki oto z tego morał.

Keine Ewigkeit

2010-08-23T11:45:00.001+02:00

Wszelkie wspomnienia, przedmioty i miejsca, które kiedyś wywoływały na mojej twarzy uśmiech, teraz powodują ból. Co gorsza jest mi trudniej wskazać rzeczy, które nie mają żadnego związku i nie kojarzą mi się. Tym bardziej, że jest ich znacznie mniej. Może to przez to, że jestem tak cholernie sentymentalna.
Coś mnie rozdziera od środka.
Straciłam wszelką nadzieję. I kontrolę nad sobą. Dlatego nie mam nawet wpływu na rozwiązanie własnych problemów.

My Immortal

2010-08-19T00:50:00.000+02:00

Jedyne czego na chwilę obecną potrzebuję to obecność bliskich mi osób i odrobina czasu, żebym mogła się jakoś pozbierać.
Wiem, że nie mogę zostać sama z tym wszystkim co ostatnio zwaliło mi się na głowę i przygniotło do podłoża. Do tego spowodowało trzęsienie ziemi w skroniach oraz eksplozje w klatce piersiowej.
Wiem, że to co jest przeszłością to przeszłością pozostanie i nie mam wpływu na to żeby coś z niej wymazać. Zapomnieć? To też niestety nie jest ode mnie zależne. Czas nie leczy ran, on tylko przyzwyczaja do bólu i zmusza do pogodzenia się z tą chorą sytuacją. Z tego wszystkiego żałuję tylko jednej rzeczy, która chyba najbardziej boli.
Jednakże przeżyłam nie jedno, przetrwam i to.

[*]

2010-08-17T13:21:00.003+02:00

Keep bleeding, kurwa.

Impossible

2010-08-16T23:24:00.002+02:00

Dobrze to ja się dzisiaj nie czuję.
Uzupełniłam cukier przyswajając do swojego organizmu kilka kostek czekolady. Ale i to nie starczyło.
Na pozór wszystko dobrze, ale pozory mylą. Albo odwrotnie. Może naprawdę jest dobrze tylko ja się we wszystkim problemów doszukuję. Chociaż życia staram się sobie nie utrudniać przynajmniej przez dwa najcieplejsze miesiące w roku, bo przez pozostałe dziesięć czeka mnie stres na najwyższych obrotach.
A nie, przepraszam. Przecież życie składa się z pierdolonych zmartwień. Szczęście i dobry czas? Jasne, może gdzieś między wierszami.

na dziś:

Shontelle - Impossible

Hilf mir fliegen.

2010-08-12T13:09:00.000+02:00

Zakochanie jest jak skok z naprawdę wysokiego budynku. Umysł podpowiada, że to nie jest dobry pomysł. Jednak serce mówi, że możesz latać.

Nie mam pojęcia kto to pierwszy powiedział, ale jestem w stanie potwierdzić te słowa w stu procentach.

Tym razem posłuchałam serca.

Our Time

2010-08-05T09:56:00.000+02:00

Mimo wszystkich nieprzespanych nocy
Mimo prawdy porzuconej na rozstajach dróg
Potrafimy w rzeczywisty sposób
Znaleźć się już

;*

Elodia

2010-08-03T18:53:00.000+02:00

Ostatni tydzień spędziłam na drugim końcu Polski. Teraz siedzę wreszcie we własnym pokoju, truję się dymem z lawendowych kadzidełek, a przede mną stoi herbata w moim ulubionym kubku.

Nie powiem, że był to najciekawszy wyjazd... Ale może był mi potrzebny. Miałam dostatecznie dużo wolnego czasu, takiego kiedy mojej uwagi nie przykuwało nic innego. Mogłam się skupić wyłącznie na sobie i swoim życiu. I naprawdę dużo sobie przemyślałam.

Co prawda zrodziło się więcej nowych wątpliwości i kwestii stojących pod znakiem zapytania niż odpowiedzi na nurtujące mnie sprawy, ale wmawiam sobie, że przecież na wszystko przyjdzie czas. Szkoda tylko, że nie zaliczam się do grona osób wystarczająco cierpliwych. Przez to elegancko potrafię spieprzyć rzeczy na których mi zależy. A może za często winię samą siebie.

Light My Fire

2010-07-27T00:52:00.000+02:00

Zbliża się 1:00 w nocy. Według planu za 3 godziny znowu ruszam w Polskę. Dopiero co wczoraj wróciłam, a już czeka mnie kolejna podróż. Wydaje się co prawda mniej atrakcyjna od poprzedniej, ale nie chcę się uprzedzać. Wszystko się okaże.

Ostatnio zbyt dużo problemów na mnie spadło i przygniotło do ziemi. Rzeczy o których powiedziałam tylko zaufanym i takie które trzymam w sobie, bo mam zbyt mało odwagi żeby wyrzucić to z siebie. Może boję się niezrozumienia albo tego, że druga strona źle mnie odbierze. A może po prostu mam na tyle rozsądku żeby o tym nie mówić.

Jednak mimo tego, że w od kilku dni mam w głowie mętlik - cieszę się. Powoli wydostaję się z bagna spraw bolesnych. Każdy dzień rodzi we mnie nowe wątpliwości lecz z uśmiechem na twarzy mogę stwierdzić, że te przynajmniej nie ranią.

Angel Dust

2010-07-15T21:54:00.000+02:00

Lubię takie dni, kiedy budzę się ze świadomością, że wszystko jest w porządku. Nigdzie się nie spieszę, po prostu leżę, a zapach lata wkrada się przez uchylone okno. Ale wtedy już się nawet leżeć nie chce, tylko ciało samo jest podnoszone poprzez pragnienie przeżycia kolejnego pięknego i beztroskiego dnia.

Siedzę w pubie i rozmawiam z osobą z którą wiele mam wspólnego, choć znamy się dopiero od niedawna. Mówię o wczorajszym, mówię o dzisiejszym. Aż tak dobrze? - odpowiada mi.

Tak, aż tak. Pozytywnie nastawienie ostatnio się mnie przyczepiło i całkiem nieźle się trzyma. Być może jest to rzeczywiście zaraźliwe, to by wiele tłumaczyło.

Ale wierzę, że wszystko będzie zmierzało w tą dobrą stronę, tylko po prostu swoim tempem. Choć w tym nie moja już głowa, tym razem zdaję się w zupełności na zrządzenie losu.

Nightride to Glenvore

2010-07-13T22:08:00.000+02:00

Ten dzień chyba mogę zaliczyć do tych, które najchętniej wycięłabym z mojego życia. Nie, nie był dla mnie przykry. Wesoły tym bardziej nie. Nie przyniósł mi po prostu nic. Dawno tak nie zmarnowałam dnia.

Chociaż... Może jednak coś w tym jest. Dopiero co powiedziałam sobie, że "taka sytuacja nie może się powtórzyć". A najchętniej to w spakowałabym wszystko co najbardziej potrzebne i wyjechała. Potrzebuję górskiego powietrza, miejskie mnie męczy. I jeszcze zabrałabym ludzi z którymi mi dobrze i wpływają korzystnie na moje samopoczucie, bo ich też potrzebuję. A tak naprawdę nie jest ich wiele.

I nie mam pojęcia skąd to się bierze, ale miałam ochotę, bo potrzebą to nie nazwę, napisać tu coś. Mam w głębokim poważaniu ile osób to czyta, a ile z nich ma świadomość kto to pisze.

Elane - Nightride to Glenvore

Mein Herz kämpft gegen mich.

2010-07-12T22:07:00.000+02:00

Nie wiem...

Cholera, tak, znowu zaczynam notę od nie wiem. -.-

Mniejsza z tym. Kontynuując.

Nie wiem co przyniesie jutro. I w sumie lubię tą niepewność. Jaki byłby sens gdybym wiedziała, że jutro zbudzę się jak zwykle, a potem będzie to, to i to.

Następstwa zdarzeń, szczególnie tych z kilku ostatnich tygodni bardziej lub mniej zaskakuje.

I chyba o to własnie chodzi w życiu, poza celami do osiągnięcia, które sobie stawiamy. Dotarło to do mnie dzisiaj.

Chciałabym tylko aby serce szło w parze z rozumem. Trudne.

Entlassen

2010-07-09T22:03:00.000+02:00

Nie wiem jeszcze jak z weekendem, ale myślę, że obecny tydzień mogę zaliczyć na plus. A przynajmniej te 5 dni, które minęło. Z pozoru nic wielkiego się nie stało. Może to i dobrze. Miałam dostatecznie dużo czasu na przemyślenie i poukładanie sobie wszystkiego.

Na niektórych się zawiodłam, niektórzy zyskali wiele w moich oczach. Może nawet i w sercu.

I mam wykupioną subskrypcje na najbliższy miesiąc na laście.

Fuck yeah.

Kuolema Tekee Taiteilijan

2010-07-06T14:10:00.001+02:00

Nadszedł czas na porządną regenerację sił oraz nastawienia do codzienności.

Nie wiem ile utrzyma się mój obecny stan samopoczucia, oby jak najdłużej.

Znów się czuję sobą, znów czuję, że mogę być szczęśliwa.

Znów trafiają do mnie słowa nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło i przekonanie, że być może tak musiało być, że wszystko co się dzieje do czegoś nas prowadzi.

Nie chcę się zadręczać, szkoda nerwów i łez. I życia.

Fakt, wcale nie jest tak kolorowo i cukierkowo, ale przecież sztuką jest stanąć naprzeciw wszelkim trudnościom i nie dać się pokonać.

Tak, chyba już mogę powiedzieć, że nabrałam wiary w lepsze jutro. :)

Z rejestru strasznych snów

2010-07-03T21:35:00.000+02:00

Chciałabym umieć nabrać wiary w lepsze jutro.

Czemu cała wakacyjna radość i energia tak ze mnie umyka.

Banalny słońca wschód.
Przewidywalny zachód.
Poranki nie cieszą mnie.
Rozczarowują noce.
Nudzi mnie Nowy Jork.
Nie zachwyca Paryż.
(...)
Juz wiem, że nigdy nie będziesz mój.

Zresztą tu już nawet nie chodzi o Ciebie. Chwilowo utraciłam grunt pod stopami. Ale nie będę Cię brała na litość, bo tego nie lubię.

Kiedyś w końcu będzie dobrze.

Bed of Nails

2010-07-01T22:44:00.000+02:00

Jest dosłownie nijak.

Dobre na przemian ze złym. Wszystko się zrównuje. Albo jest świetnie albo klnę i obrażam się na cały świat. I nie, nie mam okresu.

Za dużo tego wszystkiego ostatnio.

Zaczynam wychodzić na prostą po tym wszystkim, łatwo nie jest. Za każdym razem, kiedy wydaje mi się, że wzbijam się do góry - za każdym razem znajdzie się coś, co znowu pociągnie mnie na dno.

Powodzenia.

Ciekawe co będzie za dokładnie dwa miesiące o tej samej porze.

Nauczyłam się umierać w sobie.

2010-06-27T13:46:00.000+02:00

"To, co kobieta potrafiła zobaczyć
w mężczyźnie było poza możliwością
zrozumienia przeciętnego inteligentnego mężczyzny.
Kobieta ogólnie bardzo inteligentna potrafiła
okazać się kompletnie głupia,
jeśli chodziło o jej mężczyznę."

Dzisiaj rano do mnie dotarło, że w niektórych sytuacjach człowiek choćby nie wiem jak bardzo chciał - po prostu nie potrafi zachować zdrowego rozsądku.

Miałeś dla mnie nie istnieć. A ja ciągle Cię widuję. A kiedy zamknę oczy, ciągle czuję Twój oddech.

Nie potrafię tak łatwo wykreślić Cię ze swojego życia.

Wish You Were Here

2010-06-25T16:16:00.000+02:00

Nadszedł wyczekiwany tak długo przeze mnie dzień.

Leniwe poranki, upalne popołudnia i szalone wieczory. Promienie letniego słońca łaskoczące nasze ciała. Zapach wolności. Smak prawdziwego życia. Niezapomniane chwile z najbliższymi. Dwa miesiące słodkiego lenistwa.

Dla mnie 25 czerwca to nie tylko pierwszy dzień wakacji.

Dla mnie to początek kolejnego etapu, nowego rozdziału w moim życiu.

Uczucie jakie mi jeszcze kilka godzin temu towarzyszyło jest nie do opisania, to była jedna z najgorszych chwil w moim życiu. Sama bym nie pomyślała, że tak proste słowa potrafią być tak bolesne.

Wystarczy gest, słowo, by zranić tak boleśnie,
zniszczyć szanse, cienką nić porozumienia.

Potrzebuję teraz trochę czasu. Zabrałeś cząstkę mojej duszy, w jej miejscu pojawiła się rana. Czas leczy rany. Ale blizna pozostanie na zawsze.

Pocieszam się myślą, że po prostu być może tak musiało być.

The message in his silence

2010-06-23T15:22:00.001+02:00

Co chwila nerwowo spoglądam w prawy róg monitora. Jednak i tak nie zobaczę tam tego co bym chciała zobaczyć.

Wskazówki leniwie przesuwają się po tarczy, jakby wolniej niż zwykle.

Dopiero 15:30, a mam wrażenie, że siedzę tu już całą wieczność.

Muszę wyjść z domu. Ale nie mam gdzie i po co.

Wiem, że już wiesz.

Byłbyś ostatnim frajerem gdyby to do Ciebie nie dotarło.

Przez korytarz betonowych spraw

2010-06-18T22:24:00.000+02:00

Jest tyle pytań na które chciałabym znać odpowiedzi.

Dziwne to wszystko.

Jak zdania z wielokropkiem na końcu, zamiast jedną kropką, tudzież wykrzyknikiem.

A.L. moim prywatnym psychiatrą.

Wciąż muszę się uczyć sztuki zwanej cierpliwością.

Sad but true

2010-06-16T14:04:00.000+02:00

Tak właściwie to teraz powinnam być TAM, a nie TU.

Powinnam tam być Z TOBĄ, a nie SAMA.

Gdybym miała więcej szczęścia najprawdopodobniej właśnie wchodziłabym na warszawskie Bemowo.

Ale nie udało się, nie tym razem. Żałuję strasznie.

Ale przecież na Sonisphere życie się nie kończy.

Muszę leczyć się na ból i strach.

2010-06-12T20:18:00.000+02:00

Kolejny krok za nami. Radość jaka towarzyszyła mi od wczorajszego wieczora do dzisiejszego południa była nie do ogarnięcia.

Ale domek kart szczęścia znowu runął. Znowu odczuwam tą cholerną nadwrażliwość i wewnętrzny niepokój.

Chyba nawet nie wiesz ile dla mnie znaczy każde Twoje słowo. Może nawet nie przyszło Ci do głowy jaką prędkość osiąga mój puls, kiedy Cię widzę, kiedy z Tobą rozmawiam.

Czas poplątał kroki

2010-06-08T19:56:00.000+02:00

Może to moja nadwrażliwość, ale dzisiaj sobie zdałam sprawę, że chyba zbyt często na Ciebie wpadam.

Nie mam pojęcia co z tym wszystkim będzie, ile to jeszcze potrwa, jestem w ciemnej dupie totalnie.

Diagnoza jaką wystawił mi los jakiś czas temu wcale nie jest moim sprzymierzeńcem, a lek na nią podawany w mikroskopijnych dawkach, zbyt małych aby skutecznie uleczyć.

Nie skupiam się na lekcjach, nie zawsze do końca dociera to co ktoś do mnie mówi, zapominam o herbacie, którą zaparzyłam godzinę temu. Zamiast zrobić coś pożytecznego, wolę gapić się w ścianę i po raz kolejny bezcelowo układać sobie wszystko w głowie.

Często żałuję, że nie jestem tak cierpliwa jakbym tego potrzebowała.

Tak naprawdę teraz wszystko jest w TWOICH rękach.

* * *

-Ciekawe czy faceci tak samo wszystko przeżywają jak my.

-Nie. Kiedy przechodzę koło X on na pewno nie emocjonuje się tym tak jak ja kiedy on koło mnie przechodzi.

Mosty rzucone na wiatr

2010-05-31T21:12:00.000+02:00

Może powinnam być dobra i ułożona. Z gracją.

Ciuszki z najlepszych sieciówek, regularnie odwiedzać siłownie i basen coby nadmiaru tego i owego nie było. Fryzjer obowiązkowo, kuferek kosmetyków. Krótkie kiecki

Jeśli imprezy to tylko te w klubach, a w przerwie między kolejnymi pląsami w rytm bitów, popijać drinki i te najlepsze trunki.

Ale ja tego nie potrzebuję i nie chcę.

Nie chcę żyć napiętnowana, żyć pod presją innych aby zawsze być nieskazitelnym.

Może i był taki okres w moim krótkim życiu. Ale po raz kolejny do mnie dotarło, że na dłuższą metę to nie ma sensu, dosłownie.

MIŁOŚĆ MUZYKA WOLNOŚĆ

To się dla mnie liczy, przecież sama wiem co dla mnie najlepsze.

Życie według własnych zasad.

Czy się to komuś podoba czy nie.

Poza prawem

2010-05-29T09:42:00.000+02:00

Obawy zdały się na nic.

Zyskałam więcej niż straciłam.

Najlepsze rzeczy przychodzą niespodziewanie.

A ja na nowo poczułam smak prawdziwewgo życia.

Myśli moje obłąkane burzą

2010-05-25T19:40:00.000+02:00

Na korytarzu pusto.

Chociaż czasami głowa mi pęka od szkolnego szmeru, chyba jednak to wolę. Nie przywykłam do takiego spokoju w tym budynku. Jakby 80% ludzkości wymarło. Taki tydzień wyrwany z normalnego życia.

I Ciebie brakuje.

I tak naprawdę już się w tym zgubiłam.

Czekam tylko na ten moment, kiedy przez ciemne chmury niepewności zacznie się przebijać promyk, który rozjaśni, choć w małym stopniu, wątpliwości.

The seed ov I

2010-05-21T17:06:00.000+02:00

Pomimo, że do końca miesiąca jeszcze 10 dni, już dzisiaj mogę stwierdzić, że maj był jednym z najburzliwszych miesięcy. Zmiany wszelakie towarzyszą mi cały czas.

Może mi tylko tymczasowo odbiło.

Może za późno się obudziłam.

Może balon napełniony powietrzem przesyconym Tobą, wreszcie pękł.

Może totalnie zwariowałam.

Mijamy się codziennie.

Od roku podziwiam Cię ze świadomością, że Ty to Ty.

I dobrze pamiętam czerwcowe popołudnie kiedy podaliśmy sobie ręce.

Path of Destruction

2010-05-17T20:46:00.000+02:00

7:07 na zegarku. Cholera, znowu zaspałam. Podnoszę się z łóżka, tym samym uświadamiając sobie, że wszystko co przeżywam ostatnio wyciska ze mnie resztki energii. Do tego stopnia, że wyłączam budzik przez sen, a potem nawet tego nie pamiętam.

I znowu zapomniałam o czajniku z gotującą się wodą. Wchodzę do kuchni, jak do sauny. Zaparowane okna, marnotrawstwo wody. A dzieci w Etiopii chodzą. Głodne i spragnione. Pytanie dnia, co zrobić żeby głodne nie chodziły? Ujebać im nogi. Okrutne.

Kawa. Bardziej gorąca niż zwykle. Parzy mi język.

Dobrze, może jak sobie go poparzę nie powiem czegoś komuś czego komu bym powiedzieć nie chciała.

Po 7 godzinach katuszy, wpadam do domu i lecę dalej. Kolejne 5 godzin na nogach. Tylko marzę kiedy wreszcie w domy będę mogła usiąść przy kubku herbaty.

+mądrość życiowa dnia: przerzucanie się z glanów na szpilki to nie proste zadanie. Któremu rzecz jasna podołałam.

diagnoza: ...

2010-05-07T18:59:00.000+02:00

Początek maja był wyborny. Więc żyję nadzieją, że i reszta miesiąca nie będzie gorsza.

Wciąż czekam na coś co wydaje mi się wręcz niemożliwe.

Ale w tym roku miałam już dwa razy okazję przekonać się, że marzenia jednak się spełniają.

Cierpliwość popłaca (?)

O niczym innym od pewnego czasu nie myślę.

Dlatego ostatnio tak mało kreatywna jestem.

The Turning Point

2010-04-22T20:13:00.000+02:00

Trochę mnie tu nie było. Nie zaglądałam do siebie, ani tym bardziej do innych.

Może jestem monotematyczna, ale szkoła mnie wykańcza.

To chore jak jeden nauczyciel może zrazić do przedmiotu, który wcześniej się lubiło, ba, należał do ulubionych. Może jeszcze na swojej drodze spotkam dobrego nauczyciela historii.

Siedzę i pozwalam swojemu organizmowi na przyswajanie zbędnych kalorii o godzinie, o zgrozo, kilkanaście minut po 20.

I kompletnie nie rozumiem swojego zachowania, tym bardziej, że chciałam pozbyć się tego głupiego nawyku. Możnaby posiedzieć do przynajmniej 2.00 w nocy i poczekać aż wszystko się spokojnie przetrawi, jednak jutro nie mogę być żywym trupem.

Jedyne co zrozumiałam w przeciągu kilku ostatnich dni to fakt, że od niektórych rzeczy się nie ucieknie. Może to też sprawa sentymentu. Ale po raz n-ty życie dało mi porządną lekcje, że już chyba na zawsze pozostanę taka, a nie inna. A wszelkie odchyły będą sprawiały, że powrócę do swoich przekonań i zamiłowań z jeszcze większą siłą.

Chyba.

Smooth Criminal

2010-04-15T18:12:00.000+02:00

Od ponad tygodnia faszeruję się kofeiną i jakimiś prochami przeciwbólowymi.

Od czasu do czasu szlug-time, bo przecież trzeba odreagować.

Stres i zmęczenie są moimi nieodłącznymi towarzyszami.

Jeszcze tylko zacznę ćpać i wykończę się jak Rysiek.

I znowu narzekam.

Ale ogólnie nie jest w sumie źle. Bywało gorzej, o wiele.

Zostało 10 tygodni.

2010-04-07T18:12:00.000+02:00

Delikatnie mówiąc:
mam kurwa przesrane.

Niemalże pod każdym względem.

Once

2010-03-31T19:59:00.000+02:00

Chyba spotkałam Anioła.

Chociaż Anioł tak naprawdę nie jest taki anielski jakby się zdawało, bo ma swoje wady i zalety.
Chociaż dla mnie i tak jest chyba najbardziej niesamowitą istotą jaką miałam okazję poznać.

Od pewnej daty ten Anioł stał się nieodłączną cząstką mojej duszy.
I nie chcę żeby w tej sferze zachodziła jakakolwiek dysocjacja.

Sleeping Sun

2010-03-26T21:23:00.000+01:00

Wiosna się udziela, dodać do tego piątkowe popołudnie... Chce się żyć.
Z drugiej strony jestem już wszystkim zmęczona. Marzę o wakacjach. Leniwych porankach i beztroskich wieczorach.
Chcę znowu kłaść się w nocy spać bez nerwów i przejmowania się tym co będzie jutro.

Young Forever

2010-03-23T10:21:00.000+01:00

Siedzę, piję herbatę, słucham muzyczki. Do tego otacza mnie cudowna woń egzotycznej róży i jaśminu.
Dopiero co wyszłam spod prysznica, a ranek przeleżałam w łóżku kończąc lekturę Dziennika Nimfomanki.
Mogłabym tak codziennie. Wyłączając ten potworny ból gardła, katar i świadomość, że wszystko co zrealizowałabym przez dzisiejsze 8 lekcji będę musiała nadrobić w dzisiejszy wieczór.
A żeby było jeszcze bardziej uroczo, tego wszystkiego dopełnia dzisiejsza wizyta u stomatologa, której nie chciałam przekładać. Jak ja to kocham. -.-

Mimo wszystko, wiosna mi służy i dobry humor mnie nie opuszcza.
Nawet myślę, że śmiało bym się mogła podpisać pod słowami, że to dobra pora na zmiany.

Young Forever

Unleashed

2010-03-18T21:22:00.000+01:00

Może wreszcie.
Idzie wiosna, ej.
A wraz z nią odradzam się ja.
Bez wątpienia, wiosna rozkwitła w moim sercu 14 marca.
Chociaż jeszcze niedawno myślałam, że zacznę inaczej.
Przekonałam się kim jestem, jaka jestem, co jest dla mnie ważne, co mi daje radość, co przygnębia. Nie ma sensu chować się ani uciekać przed samym sobą.
A może to kolejne zachwianie w mojej zszarganej psychice, bo przecież kobieta zmienną jest.

Out of control
Full of dreams
Nobody know
Unleashed
Dyin' to escape
We don't wanna suffocate

14 marca 2010

2010-03-15T22:56:00.000+01:00

Marzenia się spełniają.
I tyle w tym temacie.
Więcej nie jestem w stanie napisać, nie mam siły po wczorajszym.

No chyba, że ktoś jest naprawdę ciekawy moich wrażeń to odsyłam na fbl (adres w linkach).

Trujące rośliny

2010-03-10T20:22:00.000+01:00

Dźwięk budzika-kawa-dojście do ładu tak aby w miarę możliwości móc się pokazać ludziom.
Doczłapanie się na 4 piętro-obiad-lekcje-internet-łóżko.

Mniej więcej tak wygląda moje życie od kilku dni i będzie wyglądało przez najbliższy czas.
Wyjątki stanowią poniedziałkowe wieczory i nasze spotkania przy herbatce oraz wtorkowe treningi na które ostatnio mam coraz mniej sił; chęci chyba też.

Docinki przy każdej możliwej sytuacji w celu dowartościowania się w połączeniu z szeptaniem za plecami spowodowanym nieumiejętnością powiedzenia wszystkiego prosto w twarz - na pewno nie są świadectwem odwagi i zajebistości.
Ale dla mnie niektórzy już po prostu nie istnieją. Zawsze lepsze to niż bezcelowe pogrążanie się w konflikty.

Ósmy marca

2010-03-08T21:39:00.000+01:00

No tak.
Jeden dzień. A nauczył mnie więcej niż się spodziewałam.

Generalnie rzecz biorąc, zostałam bezpodstawnie nazwana konfidentem.
W dodatku od osoby, która pewien czas temu nazwała mnie osobą fałszywą.
Ale oczywiście to niiic, że usłyszałam takie rzeczy o sobie po raz pierwszy przez cały okres mojej egzystencji.

Poza tym był to chyba najfajniejszy Dzień Kobiet w moim życiu. ;D

A potem strach, że runie, no runie to wszystko.

2010-03-04T21:45:00.000+01:00

Któregoś dnia rzucę to wszystko
i wyjdę rano, niby po chleb
Wtedy na pewno poczuję się lepiej,
zostawię za sobą ten zafajdany świat

Czasem płaczę, bo chce mi się płakać
wtedy czuję, że uchodzi ze mnie zło

Ile jeszcze

2010-03-03T16:22:00.000+01:00

Czuję się podle ze świadomością, że zabrakło mi dosłownie jednej minuty na dokończenie jednego z zadań na sprawdzianie z matmy. Rzecz jasna nie zrobiłam wszystkich.
Tylko dlaczego jak zwykle olśniło mnie dopiero wtedy kiedy było już za późno. Dobre 3 punkty w plecy. -.-

Moja psychika ugina się pod natłokiem wszystkiego. Mało czasu mam na przemyślenie pewnych spraw, a co dopiero dla siebie.
Dopiero kiedy wszyscy domownicy już śpią, a ja dopiero kładę się do łóżka z książką... Z tymże wtedy już nawet nie potrafię skupić się na treści lektury.
W skutku czego ostatnio nawet nie mam jak przebrnąć przez Eragona.

Przesilenie wiosenne też nie jest moim sprzymierzeńcem.

Tak, marzec to najgorszy miesiąc.

Cudeńko.

Wish You Were Here

2010-02-26T21:39:00.000+01:00

Człowiek czasem dowiaduje się rzeczy o których nawet by mu do głowy nie przyszło.
Do tego spadają na niego jak grom z jasnego nieba. Szok normalnie. ; o
Ale ta wiadomość umiliła mi ten samotny, piątkowy wieczór. ^^

Trochę mnie przygnębia fakt, że jutro cały dzień przemulę w domu.
No chyba, że jakiś cudowny wybawca zmieni tą ponurą wizję soboty.
Ale ogólnie czuję się fajnie, no.

Bóg wyznaczył na świecie dla każdego z nas szlak,
którym musimy podążać.
Wystarczy tylko odczytać, co zapisał dla ciebie.
/P. Coelho

Chleb z Dżemem

2010-02-25T16:51:00.000+01:00

Tyle ludziów już na blogspocie to i ja spróbuję.
Nie chodzi o podążanie za modą. Miałam już bloga chyba na każdym portalu tylko nie tu. Może zagrzeję tu na dłużej miejsce. A blog.pl na którym siedzę od września zaczyna mnie nudzić.

Od wczoraj siedzę i narkotyzuję się Dżemem.
Ta muzyka przemawia do mnie jak nigdy. Może po prostu do tego dojrzałam?
Śmiało mogę się podpisać pod większością tekstów. Pomimo, że tak proste, mają coś w sobie. Tak że można je nawet nazwać poezją, przynajmniej momentami.

No i wogóle to wiosna idzie. Fajnie, nie? ;D